BPC-157: pochodzenie, mechanizmy i stan badań peptydu żołądkowego

BPC-157 to syntetyczny pentadekapeptyd złożony z 15 aminokwasów, uznawany za sekwencję częściową białka opisanego w ludzkim soku żołądkowym („Body Protection Compound”, BPC). Od początku lat 90. jest badany głównie przedklinicznie – w modelach komórkowych, tkankowych i zwierzęcych. Kontrolowane badania kliniczne u ludzi nie zostały dotąd opublikowane.

Niewiele peptydów badawczych jest tak często omawianych w internecie jak BPC-157 – i niewiele ma tak dużą lukę między danymi ze zwierząt a wiarygodnymi danymi u ludzi. Ten artykuł wyjaśnia, skąd pochodzi peptyd, jakie szlaki sygnałowe badano w modelach, co faktycznie wynika z danych o bezpieczeństwie i stanu badań oraz jaki status regulacyjny ma BPC-157.

Ważne na wstępie: wszystkie cytowane tu wyniki pochodzą z badań podstawowych. Nie można ich przenosić na ludzi i nie stanowią one stwierdzenia o jakiejkolwiek korzyści dla Ciebie.

Czym jest BPC-157? Pochodzenie i struktura

Nazwa wywodzi się z pracy zagrzebskiej grupy Sikiricia z 1993 roku. Opisano w niej wyizolowany z soku żołądkowego peptyd o względnej masie cząsteczkowej ok. 40 000, który autorzy nazwali „BPC”. Wyprowadzony z niego fragment złożony z 15 aminokwasów – BPC 157 – uznano za kluczowy dla aktywności, w pełni scharakteryzowano i badano w różnych modelach uszkodzeń^[1]. Leżąca u podstaw koncepcja to tzw. „cytoprotekcja” lub „organoprotekcja”: hipoteza, że żołądek jako narząd neuroendokrynny uczestniczy w nadrzędnej odpowiedzi ochronnej na stres.

Pod względem chemicznym BPC-157 jest stosunkowo małym, liniowym peptydem bez mostków disiarczkowych. W literaturze często określa się go jako „stabilny pentadekapeptyd żołądkowy” (stable gastric pentadecapeptide) – nawiązanie do opisanej przez grupę badawczą stabilności w soku żołądkowym^[2]. Do celów badawczych jest dziś wytwarzany w pełni syntetycznie metodą syntezy peptydów na fazie stałej; naturalne występowanie wyizolowanego 15-meru w organizmie nie jest udokumentowane w takim samym stopniu jak występowanie białka macierzystego.

Skąd pochodzi nazwa „Body Protection Compound”?

Nazwa jest roboczym określeniem autorów pierwszego opisu i odzwierciedla ich hipotezę – nie jest stwierdzeniem o udowodnionym działaniu. Dla rzeczowej oceny warto traktować „BPC-157” po prostu jako nazwę określonej sekwencji aminokwasów. Podstawowe informacje o peptydach znajdziesz w artykule Czym są peptydy?.

Mechanizm działania: co pokazują badania

Na pytanie o „działanie” BPC-157 nauka może odpowiedzieć wyłącznie na poziomie systemów modelowych. Badano przede wszystkim trzy osie sygnałowe – każdorazowo w hodowli komórkowej lub w modelu zwierzęcym.

VEGFR2 i sygnalizacja angiogenezy

Hsieh i wsp. (2017) badali BPC-157 w teście na błonie kosmówkowo-omoczniowej zarodka kurzego, w teście tworzenia struktur rurkowych z komórkami śródbłonka oraz w szczurzym modelu niedokrwienia kończyny tylnej. Opisano większą gęstość naczyń w modelach oraz zwiększoną ekspresję i internalizację receptora VEGF 2 (VEGFR2) – ale nie samego VEGF-A. Autorzy opisali też zależną od czasu aktywację kaskady VEGFR2–Akt–eNOS, którą można było zahamować inhibitorem endocytozy Dynasore^[5].

FAK–paksylina i migracja fibroblastów

Chang i wsp. (2011) pracowali na eksplantach ścięgien i fibroblastach ścięgnistych ze ścięgna Achillesa szczura. Opisano nasilony wzrost fibroblastów z eksplantów, wyższą przeżywalność komórek w warunkach stresu wywołanego przez H₂O₂oraz zwiększoną zależnie od stężenia migrację w teście transwell. Sama proliferacja komórek nie uległa bezpośredniej zmianie w teście MTT. Na poziomie molekularnym stwierdzono zwiększoną fosforylację FAK i paksyliny przy niezmienionej całkowitej ilości białka^[4].

Układ NO i modele naczyniowe

Grupa Sikiricia opisała w licznych modelach szczurzych interakcje z układem tlenku azotu, np. w eksperymentach z inhibitorem NOS L-NAME i z L-argininą, a także wyniki w modelach zakrzepicy i niedrożności naczyń oraz dotyczące rekrutacji naczyń obocznych^[2]. Seiwerth i wsp. podsumowali w pracy przeglądowej wyniki dotyczące BPC-157 i klasycznych angiogennych czynników wzrostu w modelach ścięgien, więzadeł, mięśni i kości^[3].

Na ile wiarygodne są te mechanizmy?

Duża część literatury pochodzi z jednej grupy badawczej, wiele modeli to modele szczurze z małą liczbą prób, a swoisty receptor dla BPC-157 nie został dotąd zidentyfikowany. Przegląd systematyczny Vasireddiego i wsp. (2025) objął 36 prac, w tym 35 przedklinicznych i jedną kliniczną, i ocenił dowody na poziomie IV lub V^[7]. Wyniki mechanistyczne są więc hipotezami do dalszych badań – a nie ugruntowaną farmakologią.

Modele przedkliniczne w skrócie

Literatura przedkliniczna obejmuje uderzająco szerokie spektrum układów narządowych. Często badano:

• Modele żołądkowo-jelitowe: modele uszkodzeń żołądka i jelit, modele przetok i zespoleń – historyczny punkt wyjścia badań^[2].
• Modele mięśniowo-szkieletowe: modele przecięcia i ubytków ścięgien, więzadeł, mięśni i kości u szczura^[3][7].
• Modele naczyniowe: modele zakrzepicy, okluzji i niedokrwienia^[2][5].
• Modele komórkowe: komórki śródbłonka i fibroblasty do badania migracji, rozprzestrzeniania i transdukcji sygnału^[4][5].

W zakresie farmakokinetyki praca He i wsp. (2022) dostarcza pierwszych systematycznych danych ze szczurów i psów rasy beagle: po podaniu dożylnym i domięśniowym okres półtrwania w fazie eliminacji niezmienionej substancji wynosił poniżej 30 minut; znakowany radioaktywnie BPC-157 był szybko rozkładany do mniejszych fragmentów peptydowych i aminokwasów oraz wydalany z moczem i żółcią^[6]. Dane te są istotne przy planowaniu przedklinicznych schematów badań, ale nie pozwalają na żadne wnioski dotyczące ludzi.

Tematyczny przegląd pokrewnych obszarów badań znajdziesz w sekcji Badania tkanek.

Dane u ludzi i stan badań klinicznych

To kluczowy punkt każdej rzetelnej oceny: nie ma opublikowanych randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących BPC-157. Grupa Sikiricia wspomina o wcześniejszych badaniach klinicznych (m.in. we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego), jednak recenzowane dane wynikowe z badań kontrolowanych nie są dostępne^[2].

Dostępne dane u ludzi ograniczają się do dwóch niewielkich publikacji w tym samym czasopiśmie:

• Lee & Padgett (2021): retrospektywna analiza dokumentacji pacjentów z telefonicznym wywiadem uzupełniającym (16 osób, z którymi nawiązano kontakt) z jednej praktyki; bez grupy kontrolnej, bez zaślepienia i bez standaryzowanych narzędzi pomiarowych^[8].
• Lee & Burgess (2025): badanie pilotażowe tolerancji z udziałem dwóch uczestników; badano parametry laboratoryjne i parametry życiowe przez trzy dni^[9].

Żadna z tych prac nie jest metodologicznie odpowiednia do formułowania stwierdzeń o skuteczności lub bezpieczeństwie. Przegląd systematyczny Vasireddiego i wsp. stwierdza, że nie znaleziono klinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa^[7].

Dane dotyczące bezpieczeństwa z badań

W kwestii „działań niepożądanych” można jedynie przytoczyć to, co zostało opublikowane – a jest tego niewiele:

• Autorzy pierwszego opisu podali w 1993 roku, że w swoich modelach zwierzęcych nie zaobserwowali toksyczności ani wpływu na różne parametry wyjściowe^[1].
• Vasireddi i wsp. podsumowują, że przedkliniczne badania bezpieczeństwa nie wykazały działań niepożądanych w kilku układach narządowych, ale brakuje klinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa. Autorzy zwracają ponadto uwagę na ryzyko wynikające z nieregulowanej produkcji i możliwych zanieczyszczeń^[7].
• W badaniu pilotażowym Lee & Burgess u dwóch osób nie odnotowano zmian badanych parametrów laboratoryjnych ani zdarzeń niepożądanych^[9] – liczba przypadków, która nie pozwala na jakiekolwiek uogólnienia.

Innymi słowy: brak wiarygodnych danych dotyczących bezpieczeństwa u ludzi. Brak zgłoszonych działań niepożądanych w bardzo małych badaniach nie jest dowodem bezpieczeństwa.

Status dopuszczenia i status antydopingowy

BPC-157 nie został dopuszczony jako produkt leczniczy przez żaden urząd ds. leków. Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) wymienia BPC-157 na swojej liście substancji zakazanych wprost jako przykład w kategorii S0 „Substancje niedopuszczone” – czyli substancji farmakologicznych bez aktualnego dopuszczenia urzędowego do stosowania terapeutycznego u ludzi. Kategoria obowiązuje przez cały czas, w trakcie zawodów i poza nimi; BPC-157 jest tam wymieniony z nazwy od listy z 2022 roku i znajduje się również na liście z 2026 roku^[10].

Ocena prawna zakupu do celów badawczych zależy od substancji, kraju i celu wykorzystania. Neutralny przegląd zawiera artykuł Peptydy badawcze a sytuacja prawna w Niemczech – nie zastępuje on porady prawnej.

„BPC-157 i TB-500”: dlaczego oba peptydy są często wymieniane razem

Zapytanie „bpc 157 tb 500” jest częste. Wynika to z faktu, że oba peptydy pojawiają się w literaturze dotyczącej modeli tkankowych i naczyniowych, jednak poprzez różne mechanizmy: BPC-157 jest badany w kontekście sygnalizacji VEGFR2, FAK i NO, a TB-500 jako syntetyczny fragment wiążącego aktynę białka tymozyny β4 (więcej na ten temat w artykule TB-500 i tymozyna β4).

Ważne: nie ma opublikowanych kontrolowanych badań, w których systematycznie badano by połączenie obu substancji. Kombinacje należy więc rozumieć jako podejścia badawcze, a nie jako potwierdzone koncepcje. W SunPept BPC-157 i TB-500 są składnikami wieloskładnikowych substancji badawczych GLOW i KLOW.

Zakup do celów badawczych

BPC-157 nie jest dostępny w SunPept jako pojedyncza substancja. Dla projektów badawczych, w których analizuje się równolegle kilka składników, dostępne są dwie kombinacje:

• GLOW Vial (liofilizowany) i GLOW Pen (wstępnie rozpuszczony): GHK-Cu 50 mg, BPC-157 10 mg, TB-500 10 mg – z podlinkowanymi na stronie raportami z analiz Janoshik Raporty z analiz.
• KLOW Vial: składniki GLOW plus KPV 10 mg – dokumentacja analityczna na zapytanie.

Wysyłka w obrębie UE odbywa się z Czech, płatność następuje w formie przedpłaty, a przy składaniu zamówienia potwierdzasz wykorzystanie wyłącznie do celów badawczych. Aktualne ceny znajdziesz na stronach poszczególnych produktów.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest BPC-157?

BPC-157 to syntetyczny peptyd złożony z 15 aminokwasów (GEPPPGKPADDAGLV), uznawany za sekwencję częściową białka opisanego w ludzkim soku żołądkowym. Od lat 90. jest badany głównie w modelach komórkowych i zwierzęcych, np. pod kątem sygnalizacji angiogenezy i migracji fibroblastów. Nie posiada dopuszczenia do obrotu jako produkt leczniczy.

Jakie działanie BPC-157 opisują badania?

Wiarygodne stwierdzenia dotyczą wyłącznie systemów modelowych. W modelach komórkowych i szczurzych opisano wpływ na kaskadę VEGFR2–Akt–eNOS, fosforylację FAK–paksyliny oraz układ NO. Swoisty receptor nie jest znany, a kontrolowanych badań u ludzi brakuje. Wyników nie można więc przenosić na ludzi.

Czy istnieją informacje o dawkowaniu BPC-157?

Nie. BPC-157 jest substancją Research Use Only bez dopuszczenia, dla której nie istnieją zalecenia dotyczące stosowania ani dawkowania. Parametry eksperymentalne, takie jak stężenia czy drogi podania, określa wyłącznie odpowiedni zatwierdzony protokół badawczy. SunPept nie udziela w tym zakresie żadnych zaleceń.

Jakie działania niepożądane są znane?

Brak wiarygodnych danych dotyczących bezpieczeństwa u ludzi. Prace przedkliniczne nie wykazują toksyczności w badanych modelach; badanie pilotażowe z udziałem dwóch osób nie odnotowało zdarzeń niepożądanych. Przegląd systematyczny z 2025 roku wyraźnie stwierdza, że brakuje klinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa, a zanieczyszczenia stanowią ryzyko.

Czy BPC-157 jest na liście dopingowej?

Tak. WADA wymienia BPC-157 wprost jako przykład w kategorii S0 „Substancje niedopuszczone”. Substancje z tej kategorii są zakazane przez cały czas, czyli zarówno w trakcie zawodów, jak i poza nimi. BPC-157 figuruje na liście od 2022 roku i znajduje się również na Prohibited List 2026.

Czy mogę kupić BPC-157 osobno w SunPept?

Nie. BPC-157 nie jest obecnie dostępny w SunPept jako pojedyncza substancja. Wchodzi w skład kombinacji badawczych GLOW (Vial i Pen) oraz KLOW (Vial). Dla GLOW podlinkowane są raporty z analiz Janoshik, dla KLOW dokumentacja analityczna jest dostępna na zapytanie.

Źródła

1. Sikirić P, Petek M, Rucman R, et al. A new gastric juice peptide, BPC. An overview of the stomach-stress-organoprotection hypothesis and beneficial effects of BPC. J Physiol Paris. 1993;87(5):313-327. doi:10.1016/0928-4257(93)90038-u
2. Sikiric P, Rucman R, Turkovic B, et al. Curr Pharm Des. 2018;24(18):1990-2001. doi:10.2174/1381612824666180608101119
3. Seiwerth S, Rucman R, Turkovic B, et al. Curr Pharm Des. 2018;24(18):1972-1989. doi:10.2174/1381612824666180712110447
4. Chang CH, Tsai WC, Lin MS, Hsu YH, Pang JH. J Appl Physiol. 2011;110(3):774-780. doi:10.1152/japplphysiol.00945.2010
5. Hsieh MJ, Liu HT, Wang CN, et al. J Mol Med (Berl). 2017;95(3):323-333. doi:10.1007/s00109-016-1488-y
6. He L, Feng D, Guo H, et al. Front Pharmacol. 2022;13:1026182. doi:10.3389/fphar.2022.1026182
7. Vasireddi N, Hahamyan H, Salata MJ, et al. Emerging Use of BPC-157 in Orthopaedic Sports Medicine: A Systematic Review. HSS J. 2025;21(4):485-495. doi:10.1177/15563316251355551
8. Lee E, Padgett B. Altern Ther Health Med. 2021;27(4):8-13. PMID: 34324435
9. Lee E, Burgess K. Altern Ther Health Med. 2025;31(5):20-24. PMID: 40131143
10. World Anti-Doping Agency (WADA). International Standard – Prohibited List 2026, sekcja S0 „Non-approved substances”. Obowiązuje od 1 stycznia 2026. wada-ama.org/en/prohibited-list

Research Use Only: Wszystkie substancje dostępne w SunPept są przeznaczone wyłącznie do badań in vitro i badań laboratoryjnych. Nie są produktami leczniczymi, żywnością ani kosmetykami i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt. Więcej na ten temat na stronie Research Use Only.